Guido Bennebroek (1955)

 

Sinds 2004 heb ik les van Adriaan Seelen in zijn atelier in Rijen en ’s zomers in zijn atelier in Monthureux, Frankrijk. Ook Gerard van Rooij heeft mij daar de liefde voor het beeldhouwen in steen verder bijgebracht.

 

beweging

Mijn beelden ontstaan meestal uit een al aanwezige ‘handtekening’ in de steen: een zaagvlak uit de groeve, een breuklijn, een verwrongen vorm. Vaak ontwikkelt zich dat dan verder in torsie, een ingehouden spanning, een momentopname van een doorgaande beweging, of probeer ik de steen zijn gewicht te ontnemen, te ontmaterialiseren. Daarbij bewerk ik het beeld grotendeels handmatig, meestal enkel met hamer en puntbeitel met de regelmatig behakte zichtbare huid van de steen als mijn finale handtekening.

 

onzichtbaar ontwerpen

Medio jaren ’80 ben ik als architect afgestudeerd aan de TU Delft. Na deze studie heb ik mij gespecialiseerd in het initiëren en begeleiden van de ontwikkeling van gebouwen en huisvesting, processen waar ontwerpende kwaliteiten niet direct fysiek zichtbaar zijn, maar veel meer liggen in het op het juiste moment bij elkaar brengen van mensen en benodigde kennis.

 

onontkoombaar

De eerste beeldhouwcursus bij Adriaan Seelen maakte voor mij duidelijk dat ik met het beeldhouwen in steen, een andere, meer fysieke dimensie aan mijn werk toevoeg, waardoor ik voor mijzelf evenwicht vind met die minder zichtbare processen. Beeldhouwen is voor mij dan ook onontkoombaar geworden.